राम बहादुर बिश्वकर्मा
प्यूठान,विपद्ले कसैको जीवन खोस्दा त्यसको पीडा एउटा व्यक्तिमा मात्र सीमित रहँदैन,सिंगो परिवारको संसार नै बदलिन्छ। हिजोसम्म सँगै देखिएका आफन्तको सम्झना,अधुरा सपना र भविष्यका अनगिन्ती प्रश्नबीच परिवारले जीवन अघि बढाउनुपर्ने हुन्छ। यस्तो असह्य पीडाको घडीमा प्राप्त हुने साथ र सहानुभूतिले घाउ निको पार्न नसके पनि दुःख सहने केही हिम्मत अवश्य दिन्छ। रसुवाको भोटेकोशीमा आएको बाढीमा ज्यान गुमाएका प्यूठानका किसान सोमै मगरको परिवारलाई सरुमारानी गाउँपालिकाले यस्तै साथ दिने प्रयास गरेको छ।
गत भदौ १० गते रसुवा जिल्लाको भोटेकोशीमा आएको विनाशकारी बाढीमा परी ज्यान गुमाएका सरुमारानी गाउँपालिका–४,बेसीगाउँ निवासी किसान मगरको परिवारलाई गाउँपालिकाले आर्थिक सहयोग उपलब्ध गराएको हो। गाउँपालिकाका अध्यक्ष झगबहादुर विश्वकर्माले गाउँपालिकाको तर्फबाट एक लाख रुपैयाँ सहयोग उपलब्ध गराउने पत्र परिवारलाई हस्तान्तरण गर्नुभएको छ।
त्यसैगरी, गाउँपालिकाका अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, कार्यपालिका सदस्य, वडा नम्बर ४ का सदस्य तथा गाउँपालिका र वडा कार्यालयका कर्मचारीहरूले व्यक्तिगत रूपमा संकलन गरेको ३० हजार ६ सय रुपैयाँसमेत परिवारलाई हस्तान्तरण गरिएको गाउँपालिकाका प्रवक्ता चिन्त सोमै मगरले जानकारी दिनुभयो।
प्रवक्ता सोमैका अनुसार गाउँपालिकाको संस्थागत सहयोग एक लाख रुपैयाँ र जनप्रतिनिधि तथा कर्मचारीहरूको व्यक्तिगत सहयोग ३० हजार ६ सय रुपैयाँ गरी परिवारलाई कुल एक लाख ३० हजार ६ सय रुपैयाँ बराबरको सहयोग उपलब्ध गराइएको हो।

दुःखमा साथ, पीडामा भरोसा

आफन्त गुमाउनुको पीडा कति गहिरो हुन्छ भन्ने कुरा त्यो पीडा भोग्ने परिवारले मात्र महसुस गर्न सक्छ। आर्थिक सहयोगले बिछोडको पीडा मेटाउन सक्दैन। न त रकमले गुमेको साथ र सम्झनाको स्थान लिन सक्छ। तर, शोकमा रहेको परिवारको दुःखलाई आफ्नो दुःख सम्झेर सहयोगका हात अघि बढ्नुले मानवीय सम्बन्धको गहिराइ र आत्मीयताको अर्थ बुझाउँछ।
रसुवाको भोटेकोशीमा भएको विपद्ले प्यूठानको बेसीगाउँमा रहेको एउटा परिवारलाई शोकमा डुबायो। घटनास्थल भौगोलिक रूपमा टाढा भए पनि त्यसले निम्त्याएको पीडा परिवारको घरआँगनसम्म आइपुग्यो। यस्तो अवस्थामा स्थानीय सरकार परिवारको घरसम्म पुगेर सहयोग हस्तान्तरण गर्नु आर्थिक सहायता प्रदान गर्ने औपचारिकतामा मात्र सीमित रहँदैन। यसले दुःखमा परेका नागरिकलाई स्थानीय सरकार र समाज उनीहरूको साथमा रहेको सन्देशसमेत दिन्छ।

सहयोग रकमभन्दा ठूलो मानवीय संवेदना

विपद् र दुर्घटना कसैको जीवनमा पूर्वसूचनाबिना आइपुग्न सक्छन्। त्यसले निम्त्याउने क्षति र पीडा पनि अनुमानभन्दा बाहिर हुन सक्छ। यस्तो समयमा पीडित परिवारलाई आवश्यक सहयोग उपलब्ध गराउनुका साथै उनीहरूको दुःखलाई आत्मीयतापूर्वक बुझ्नु पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ।
सोमै मगरको परिवारलाई गाउँपालिकाले गरेको सहयोगमा संस्थागत जिम्मेवारीसँगै जनप्रतिनिधि र कर्मचारीहरूको व्यक्तिगत सहभागिता पनि जोडिएको छ। व्यक्तिगत रूपमा रकम संकलन गरेर सहयोग गर्नुले पीडित परिवारप्रतिको सहानुभूति र सामाजिक उत्तरदायित्वलाई थप उजागर गरेको छ।
शोकमा परेको परिवारका लागि यो सहयोग तत्कालका केही आवश्यकता पूरा गर्ने आधार बन्न सक्छ। त्योभन्दा पनि दुःखको समयमा आफूहरूलाई सम्झिने, आफ्नो पीडामा साथ दिने र अप्ठ्यारोमा सहारा बन्नेहरू छन् भन्ने अनुभूति महत्त्वपूर्ण हुन सक्छ।
सोमै मगरको अभाव परिवारका लागि अपूरणीय छ। उहाँसँग जोडिएका सम्झना र उहाँको अनुपस्थितिले सिर्जना गरेको खालीपन कुनै आर्थिक सहयोगले भर्न सक्दैन। तर,दुःखमा साथ दिने हातहरूले परिवारलाई कठिन समयको सामना गर्न केही सहजता प्रदान गर्न सक्छन्।
आखिर,मानवीयताको अर्थ सुखमा सँगै रमाउनु मात्र होइन,दुःखमा परेकाको आँसु पुछ्न र उनीहरूलाई सम्हालिन मद्दत गर्न अघि बढ्नु पनि हो। सरुमारानी गाउँपालिकाले सोमै मगरको परिवारलाई उपलब्ध गराएको सहयोग यही मानवीय भावना र सामाजिक सहकार्यको एउटा उदाहरण बनेको छ।